| تبليغات | X |
این اثر رو دختر چهار سال و نیمه ی اینجانب خلق کرده.
عجب مناظری بود. آدم از خلقت خدا مات و متحیر میشه. اینهمه زیبایی ، اینهمه ظرافت و گوناگونی! راوی(جیم کری) از عجایب و خصلت های ماهی ها و گیاهان زیر دریا حرف میزد و آدم رو بیشتر و بیشتر به حیرت میاورد. تا اینکه روایت به جایی رسید که این جزایر مرجانی از منو اکسید کربن تشکیل شدن و دایره ی زندگی زیر آب به میزان و مقدار منو اکسید کربن بستگی داره اما اخیراً به دلیل افزایش گرمای کره ی زمین میزان منو اکسید کربن بیشتر از حد معمول شده و در نتیجه زنگی گیاهان و جانوران زیر دریا به خطر افتاده.
بعد از دیدن اونهمه زیبایی دیدن مناظر ی که بعد از افزایش گرمای زمین در زیر آب بوجود آمده دردناک بود مرجان های خوش آب و رنگ سفید شده بودن و در شرف ازبین رفتن بودن. ماهی ها و موجودات بینظیری که بقای شان بستگی به مرجان های زیرابی داره هم به تدریج از بین خواهند رفت.
بقیه ی مردم رو نمیدونم اما من وقتی از سالن سینما بیرون اومدم بحت زده بودم از اینکه ما انسان ها داریم چی به روز آفریده های زیبا و بینظیر خدا میاریم. و هنوز که هنوزه دارم به این فکر میکنم که من به عنوان یک فرد که جزو هیچ گروه امدادی و اکتشافی نیستم چطور میتونم به کره ی زمین کمک کنم و به سهم خودم در نجات تمام موجودات و در نهایت خود ما آدم ها کمک کنم.
امیدوارم همه گی بتونین این فیلم رو ببینین تا بلکه همه دست به دست هم دهیم به مهر و کره زمین را کنیم آباد!
همواره به همسایه ات چون خود مهر بورز ـ اما نخست از آنان باش که به خود مهر می ورزند ـ
"ـ از آنان که با مِهری بزرگ مهر میورزند، که با خوار ـ داشتنی بزرگ مهر میورزند!" چنین می گوید زرتشت، مردِ بی خدا.
ولی چه می گویم آنجا که هیچ کس گوشهای مرا ندارد! اینجا هنوز یک ساعت به فرا رسیدنِ وقتِ من مانده است.
(درباره ی فضیلت کوچک کننده ـ چنین گفت زرتشت ـ فریدریش نیچه ـ مترجم: داریوش آشوری)
